ඇඩෙනව සහෝදරයා.........
"විභාග ගාස්තුව එකසිය අසූවයි"

පිටස්තරයට ඕන කළේ ලොකය්යට සැල්කිල්ලක් හැටියට විභාග ගාස්තුව එයාගෙන් ගන්න.
ඊට වැඩියෙන් සල්ලි දෙන්න හැදුවත් පිටස්තරයා ගත්තේ හරියටම රුපියල් එකසිය අසූවයි.

මම මේ ටිකට හරිම කැමතියි

"රෝදේ දිහා බලාගෙන යන්න එපා. පාර දිහා බලාගෙන යන්න..." අපි හැමදාම රෝදෙ දිහා විතරයි බලාගෙන යන්නෙ

film එකක් වගේ. ලස්සනට කතාව පෙලගස්සල තියෙනව. keep it up මචං

ස්තූතියි දෙන්නටම, මේක මගේ කතාව උනත් මේක අපි වැඩි දෙනෙකු ගේ කතාව හැටියටයි මම දකින්නෙ. මම උත්සාහ කරන්නෙ අපි වටේ සිදුවෙන දේවල් මාධ්ය හරහා අපිට හිතන්න කියල කියා දෙන ක්‍රමයට ම පිලිනොගෙන ඇත්තට ම සිදුවන විදිහ දකින්න. ඔයාලගේ කොමෙන්ට්ස් මට ශක්තියක්.. :)

ඇස් දෙකට කඳුලක් නැගෙන ලිපියක් දකින්න ලැබෙන්නෙ බොහොම කලාතුරකින් පිටස්තරයෝ. ඇත්ත හෝ නැතා මිනිස්සුන්ට නැවතිලා ආපහු හිතන්න පුලුවන් විදියේ ලිපියක් ලියන්න පුලුවන්නම් අපි සාර්ථකයි. ඔබේ මේ ලිපිය ඒ වගේ සාර්ථක එකක්,

මේ අත්දෑකීම දුකක් උනත්, උඹේ ලොක්කයියගේ වචන අමතක ක‍රන්න එපා....
"මම දැන්ගෙන හිටිය උඹ කාටවත් ඔලුව පාත්කරන්න වෙන්නෙ නැති තැනකට එනව කියල"

සං‍තෝසයි තරිඳු, ඔයා මගේ බ්ලොග් එකට ආ එකට. ඇත්ත, මමම කියන එක හරි නෑ මම කියන දේ ඇත්ත කියල. ඒත් මම අදහස් කරන්නේ මතු තලයේ ප්‍රසිද්ධියේ කියන දේත් සත්යවශයෙන් සිදුවෙන දේත් අතර තියෙන බරපතල වෙනස. අපි හිතන්න ඕන කොය්විදිහට ද කියල තීරණය කරන අය ලොකුකතාවක් හැම තැනදිම කියනවා. ටිකක් කල්යනකොට අපිත් ඒකම කියන්නගන්නව හරියට ඒක අපේ අදහසක් වගේ. එක සහෝදරියක් කවියක ලියා තිබුනා 'පොඩිහාමුදුරුවො බිම බලාගෙන බවුන්වඩනවද, නිවන් යන්න පාර හොයනවද වගේ දේවල්. මේ අදහස් ඒ සහොදරීට උඩින් දාපු

දේවල්. ඒත් ඒ සහොදරී හිතන්නේ එයාගෙම අදහසක් ලියනව කියල. ඇත්ත තත්වෙ දන්න ඔයා වලංකඩේට පැන්න ....... [ :) ] වගේ ඔයාගේ බ්ලොග් එකේ ලියනව ' සහොදරී, පොඩිහාමුදුරුවො ඒ කරන්නේ තමන්ට අහිමි කරපු ළමා ලෝකය ගැන ළතැවෙන එක මිස බවුන් වඩන එක නෙවෙයි කියල. මේකය් මම අදහස් කරන සත්යය. ඔයා පොඩිහාමුදුරුවන්ගේ ජීවිතේ ඇතුළින් දකිනව වගේ 'පිටස්තරය' 'ලොකය්යගේ' ජීවිතේ ඇතුළෙන් දකිනව. 'ලොකය්යට' උ/පෙ හොඳට පාස් කරන්න බැරි උනෙ එයා අදස්ස නිසා නෙවෙයි. උගන්නන්න ගුරුවරු අඩුකම නිසා. එයාට වුනු හැම අසාදාරණයක්ම වහල දානව 'දෙමළව' පෙන්නල. එහෙම නැත්නම් අපිට කිසිසම්බන්දයක් නැති අතීත කතාවක් කියල. තරිඳු.., මේ ලියපු කතාවෙ චරිත ඇත්ත ඒව.

තෑන්ක්ස් Hash, අවසන් හුස්ම ටික පිටකරනකම් මං ඒ වෙනුවෙන් පෙනී ඉන්නව.

මේ බ්ලොග් එකමුල් වරට කියෙව්වෙ අද.

මා සෑහෙන කලක් න්‍යායාත්මකව කතා කළ දෑ මේ සහෝදරයා අතිශය ලගන්නා සුළු බසකින් ඉදිරිපත් කර තිබීම සතුටින් අගය කරනවා.

පොළොවේ හැපී යථාර්තය තේරුම් ගත් ඔබ වැන්නෙකු ගැන මට ඇතිවන්නේ ආඩම්බරයක්.
gtalk ID - bumuthurunu

ශාන් - බුමුතුරුණු

කලාතුරෙකින් ඇස ගැටෙන ආකාරයේ ඉතාම සංවේදී අර්ථවත් පෝස්ටයක්. පුද්ගලික අත්දැකීම පොදු අත්දැකීමක් කර ඇති ආකාරය අපූරුයි.

මානිවත්ත අභික්ඛම්ම...නොනැවත ඉදිරියට යන්න.

රෝදේ දිහා බලාගෙන යන්න එපා. පාර දිහා බලාගෙන යන්න...

ස්තූතිය් සහොදරවරු දෙන්නටම. මම ඊළඟ පෝස්ට් එකට සහොදරවරුන්ගේ අදහස් එකතු කරන්නම්. මට දැනුනු දේ ඒ ලෙස ම දැනුනු තවත් අය හමු උනාම් සතු‍ටුයි. මම හිතනවා එහෙම අය තැන තැන තනිවෙලා ඉන්නවා. ඒ අයට හඬක් නෑ.

ane . . meka mama ada baluwe. . . mage as walin kandulu ena eka natara kara ganna baha pitastarayo . . mama dan inne office eke. . .shih . . ay mama meka adama baluwe. . ituru tika passe welawaka balanawa. ..

සංවේදී සටහනක්.
මේ 'ලොක්කයියා' ගේ කතාව පමණක්ම නෙමෙයි. මේක තමයි 'රණවිරුවන්' නමින් ලේබල් කොට විකුණනු ලැබූ ජීවිත වල බහුතර ඇත්ත. යුද්දය සහ එයට ගොදුරුවීම අනිවාර්ය්‍යක් බවට පත්කල යුගයක ගරු ගාම්භීර ලෙස පෙනෙන නුමුත් ඇතුලතින් හිස් මතවාද හරහා වසා දැමුනු යතාර්තය තමයි මේ.

තව දෙයක්, මේ ලියපු සටහනම මීට අවුරුද්දකට පෙර ලිව්ව නම් ලැබෙන ප්‍රතිචාර මොනවා වෙන්න තිබුනද??

--

>රෝදේ දිහා බලාගෙන යන්න එපා. පාර දිහා බලාගෙන යන්න...<
like it.

ඉස්තූතියි දුකාට සහ කසුන්ට. මේ අදහස් නොයෙක් තැන මම කතාකළා ලැබෙන හැම අවස්තාවකම. ඒ හින්ද මට හොඳ ඔලුවක් හා පපුවක් ඇති යාලුවො ප්‍රමාණයකුත් ලැබුණා. ඒත් නැගල යන කතාබවට පත් වුනේ ලොකය්යාගේ මළගෙදර කතාකළ දේසප්‍රේමී භික්ෂුවගෙ ජාතියෙ කතා. අන්තිමට මම නිහඬවෙලා හිටියා කතාකරල වැඩක් නෑ කියලා හිතලා. මේ අතරෙයි එකයාලුවෙක් මට බ්ලොග් එක අඳුන්නලා දීලා හිතේ තියාගෙන ඉන්න ඒවා ලියන්න කිව්වේ. කොහේ හරි ඉන්න මේව තේරෙන මිනිස්සු ඒවා කියවාවි කියල. ඒක නොවෙන්න මට දුකාව වත් කසුන්ව වත් අනිත් හමුවුනු අයවත් මුනගැහෙන්නේ නෑ.

හැඟීම් වලින් සත්‍යය යටපත් කරන්නට බැහැ. ලොක්කයියා ගේ මරණය හරහා බලය බෙදන්නට ඕනෑය, මේක අප හැමගේම රටය යන කරුන මතු කිරීමට උත්සාහ කරනවා. නමුත් ඔය කරුණු වලින් කතා කළ හැක්කේ ඔය කරුණු පිළි ගන්න අයෙක් සමග පමණයි. මම පදවිය නගරේ ඉපදිච්ච කෙනෙක්. අපව මරන්නට ආපු කොටි, හා උන්ව සාධාරණීකරණය කල දේශපාලන කොටින්ට අපි මූණ දුන්නේ ඔය වගේ දේශප්‍රේමි හාමුදුරු වරු හින්ද තමයි. මම වයස 10 දී පදවියෙන් පිට වුනා අපට ගිණි බින්දිද්දී අපි හැංග්ණ්නේ ඔය දේශප්‍රේමී හමුදුරුවන්ගෙ පන්සලේම තමයි. මම එහෙම ගෙවුවේ වසර 10යි. ඒත් හාමුදුරුවෝ අවුරුදු 30ක් කොටි උණ්ඩ එක්ක හැංගි මුත්තන් කලා. එහෙම එකෙනෙක් "මේ සිංහල අපගෙ රටයි" කියන කොට ඉහ මොළ රත් වෙන එකෙක් ඉන්නවා නම් ඌ මහම මූසලයෙක් කියල මට නම් හිතෙන්නෙ. ඔබතුමාලා විශ්ව විද්‍යාලෙ අකුරු කරද්දි ඔබතුමාලගෙ පවුල් රැක ගත්තෙ හාමුදුරුවො විශ්වාස කරලා ගමේ නතර වුනු මිනිස්සුම තමයි.

බලය බෙදපු දවසක ඔය සහෝදර දෙමළ ජාතිකයෝම තමන්ගේ මහ එවුන්ගේ කීම් අසා ගෙන පිටස්තරයාගේ පවුල පන්නා දමන විදිය පිටස්තරයාට තේරෙන්නේ නැත. බලය බෙදන්නට ඕනේ මිනිස්සුන්ටය. සිංහලයන් ගම්බිම් වලින් එළවන්න හදන දෙමළ දේසපාලුවන්ට නම් නෙවෙයි. මම කියන්නේ බොරු වගේ නම් පකිස්තානෙයි ඉන්දියාවයි බෙදුවම වෙච්ච වාර්ගික සුද්ධ කිරීම ගැන පොතක් කියවල බලන්න. පිටස්තරයට ඔදැනෙන්න ඒත් ඊසාන දිග ලංකාවේ රළු පොළොව එක්ක හැපිච්ච, මහවැලි පිටාර තැන්නේ ගංවතුර එක්ක හැප්පිච්ච, කැලෑ උණ ජය ගත්ත කෙනෙක් විදියට මට නම් ඒක තේරෙනවා.

>ලොක්කයියා ගේ මරණය හරහා බලය බෙදන්නට ඕනෑය, මේක අප හැමගේම රටය යන කරුන මතු කිරීමට උත්සාහ කරනවා.<--No Frames

පිටස්තරයාගෙ සටහන මම නැවත නැවත කියෙව්වත්, මෙතැන 'බලය බෙදීමක්' ගැන කතාකෙරෙන්නේ කොතැනද කියල හොයාගන්න බැරි උනා. මානූෂික කතන්දරයක්, ඔලුවේ තිබෙන හීනමානී අදහස් වලට සාපේක්ෂව ගලපා බලන්නෙකුට මිස මෙම සටහන බලය බෙදීමක් ගැන කෙරෙන සටහනක් ලෙස වටහාගන්න හැකි වෙන්නේ නැහැ.

අනික, මේ රට, මෙහි ජීවත් වන 'අප හැමගේම රටය' කියන දේ අමුතුවෙන් මතුකරන්න තරම් දෙයක් නෙමෙයි. සත්‍යය එයම නිසා. බලලෝභි දේශපාලනයේ සහ උම්මත්තම මානසික ව්‍යාධීන්ගෙන් පෙලුනු/පෙලෙන මිනිසුන් විසින් වපුරපු දේවල් නිසා දශක ගණන් තිස්සේ එකිනෙකා ලේ හලාගත්තා, ඒත් අවසානයේ තවමත් ඉතිරිව සිටින්නන් පවා සිදුවූ දේ පිළිබඳව දකින්න උත්සහ කරන්නේ එකිනෙකාට පෞද්ගලික වෙන පටු සීමාවන් වල ඉඳගෙන නම් අනාගතය තව දුරටත් අඳුරු වීම අනිවාර්ය්‍යක්. අනෙකා වටහාගැනීමේ උවමනාවක් නැති, යථාර්ථයට වඩා-බුද්ධියට වඩා පටු හැඟීම් වලට ඉඩදෙන මිනිස්සු අහිනක් අතර '‍ලොක්කයියා' හෝ යුද්ධය විසින් මරාදැමුණු දසදහස් ගණන් ජීවිත වලට සාධාරණයක් ඉටුවෙන එකක් නැහැ. මේ හැම එකාටම මරන්න මිස ජීවත්කරවන්න අවශ්‍යතාවයක් නැහැ.
හැමදේටම වඩා, -බලය, ආගම-ජාතිය, කුලය මේ ආදි හැමදෙයකටම- වඩා ප්‍රාතමිකම දේ වෙන්නෙ මනුෂ්‍යත්වය. මිනිස්සු ඒක වටහා නොගන්නා තාක්, මේ දේවල් වල වෙනසක් බලාපොරොත්තු වෙන්න බැහැ.

--
"මේ සිංහල අපගෙ රටයි" කියන යෙදුම "මේ සිංහල අපගෙ (පමණක්) රටයි" ලෙස කියැවෙන ඕනෑම සන්දර්භයක් තුලදී මම ඔය කියන 'මහම මහ මූසලයා' වෙන්න හරි කැමැත්තෙන් ඉදිරිපත් වෙනවා.

'හැඟීම් වලට සත්‍ය යටපත් කරන්න බැහැ' ඒ වගේම සත්‍ය කියන්නේ මතුපිට හැඟීම් වලින් විතරක් වටහාගන්න පුලුවන් දෙයකුත් නොවේය කියන දේත් තේරුම් ගන්න පුලුවන් නම් වැදගත්.

ඉස්තුතියි කසුන්, මගේ පුද්ගලික අත්දැකීම පිලිබ්ඳ කතාව තමන් විසින් වාසිය සඳහා පවත්වාගෙන යන 'මහකතාවට' අභියෝගයක් උනාම මාව මරා දමන්නට ජාතිවාදීනට ඕන. මිනිහෙක් මැරුවොත් ඒක ප්‍රශ්නයක් වෙනව. ඒනිසා මුලින් කළ යුත්තේ ලේබලයක් ඇලවීමයි. ඊට පස්සේ ඒක කවුරුත් ගනන් ගන්නේ නෑ. ඒ ලේබල් තමයි, 'ද්‍රෝහියා', 'රටපාවාදෙන්න', 'රටකඩන්න හදන එකා', 'සිංහල කොටියා', 'ත්‍රස්තවාදියා' වැනි දේ. ලොක්කය්යාගේ කතාව තුලින් ඔබලා අතර යුද්දය සම්බන්ධයෙන් මවා ඇති චිත්‍රය වෙනස් වන නිසයි කිසිම පදනමක් නැතිව මට 'බලය බෙදන්න හදනවාය' කියා චෝදනා කරන්නේ. එවිට නැවත ඔබලා මා දෙස බලන්නේ පෙර දැක්වූ ලේබල් හරහා. ඒ ලේබල්වලට නිශිචිත කලු අර්ථ කලින ම නිෂ්පාදන්ය කර ඇති බැවින්.

ඔයාලා වගේ අය ඉන්නව කියල දකින්න ලැබෙන ඒක ම මට ඇති.

ජීවිතේ කවදාවත් හරිහමන් ආදරයක් ලැබුවෙ නැති කෙනෙක් කවදාවත් තවත් කෙනෙකුට ආදරය කරන්නෙත් නැහැ කෙනෙකුගෙ ආදරයක් තේරුම් ගන්නෙත් නැහැ. උන්ට කවදාවත් ආදරය කරන්න බැහැ. උන් බහුතරයක් හිතන්නෙ ආදරය කියන්නෙ සෙක්ස් හරි තණ්හාව හරි කියල.උන් ඒකයි මවුබිමත් තමන්ගෙ ගෑනි ( හෝ හොර ගෑනි ) මට්ටමටම දාල හිතන්නෙ.
පිටස්තරයගෙ අයිය කොහොම මිනිහෙක්ද කියන්න මා දන්නෙ නැහැ. නමුත් ඒ අයිය පිටස්තරය වගේ කෙනෙකුට ආදරය දීල තියෙනව. ඒ නිසයි පිටස්තරයට පුලුවන් වෙන්නෙ දෙමලවයි සින්හලයවයි කියන බෙදීම් වලින් වෙනස්ව හිතන්න.
පිටස්තරයගෙ අයියට නිවන් සුව ලැබේවා කියල ප්‍රාර්ථනා කරනව.....ඒ වගේම ලොකයිය පිටස්තරයගෙ හිතේ පැලකරපු ආදරේ රූස්ස ගහක් කරගෙන ජීවත් වෙන්න පිටස්තර්යට දීරඝායුෂ ප්‍රාර්ථනා කරනව.

ඉස්තුතියි ඇටමැස්ස සහොදරය. මම උත්සාහ කරන්නෙ මගේ ලොක්කය්යව ජීවත් කරවන්න. එයාට වෙඩිතියපු කෙනා ගැන මට ඇත්තෙත් අනුකම්පාවක්. මගේ අය්යව මැරුවෙ 93 අවුරුද්දෙ. මේ වෙනකොට අය්යව මැරුව සෙබලා හෝ සෙබලියත් මැරුම් කාලා ඇති. මම කියන්නෙ මගෙ අය්යත් අය්යව මැරූ කෙනත් යන දෙදෙනාම තව්ත් ජීවත්ව සිටිය යුතුව තිබුණු අය. ඒ දෙදෙනාම ගොදුරු දෙක්ක පමණයි. ඔබේ ප්‍රාර්ථනාවට පිං.

හිතවත් පිටස්තරයනෙනි, මට දැනෙන අයුරින් ඔබේ මේ ලිපිය ශ්‍රේෂ්ඨ කෘතියක් (Master piece) මිස වෙන කිසිවක් නොවේ. එය ශ්‍රේෂ්ඨ වන්නේ තම ජීවන අත්දැකීමක් ඉතා විශිෂ්ට ලෙසත්, වටහාගත හැකි ලෙසත් ඉදිරිපත් කර ඇති නිසාවෙන් පමණක් නොවෙය්. පවතින ප්‍රසිද්ධ සමාජ පිළිගැනීමට පටහැනිව යමින් තමාට ද්‍රෝහියා, පාවාදෙන්නා වැනි ලේබල අලවාගැනීමට සිදු වන බව දැන දැන තමා පිළිගන්න සත්‍යය ඉදිරිපත් කිරීමක් වෙන නිසා. මා ඔබ නොහඳුනන නමුත් මේ වෙනුවෙන් මා ඔබට ඉතාමත් ගරු කරනවා.
මට හිතෙන විදියට අපේ සමාජය තුල ඔබ ඉදිරිපත් කරන මේ යථාර්තය දැඩි ලෙස වසාදමලා. සමහරු මේ යථාර්තය නොදකින විදියට අන්ධ වෙලා. නමුත් බොහෝදෙනා යථාර්තය දකින නමුත් ඒගැන කතා කරන්න අකමතිය් බයය්. මොකද ඒ ගැන කතා කරන සියලුදෙනා ද්‍රෝහීන් ලෙස හඳුන්වන සමාජ සම්මතයක් අද ඇතිවෙලා තියන නිසා (මම මේක හඳුන්වන්නේ code of silence කියලා.). මේ යථාර්තය තේරුම් ගන්න මට බොහොම කාලයක් ගියා. ඒ වෙනුවෙන් කතා කරන්න හිත හදාගන්න මට තවත් කාලයක් ගියා. මගේ blog එකේ පල කරලා තියන Buddha Statue That is not Owned by Buddhists කියන ලිපිය ඒ හිත හදා ගැනීමේ ප්‍රතිපලයක්. මේ ආකාරයෙන් හිතන කතාකරන තවත් අය ඉන්නවා කියලා දැනගැනීම මට ලොකු සතුටක්.

මම අදයි මෙක කියෙව්වේ ඇස් වලට කඳුළු ආවා.තේරෙන්නෙ නෑ මොනව කියන්නද කියලා

@ janithck and හසී

Thanks friends.

Great work brother. I do not know how I came to your blog. But I am happy I did came to your and was able to get to know you. Will be a regular visitor to your blog.

@ Charity
It is encouraging. since I am busy with some other work these days I have hardly any time to write a new post. But once I am free in the end of July I ll start writing again. there are things to write... :)
be in touch.

Janithck කීවාක් මෙන් මෙය ශ්‍රේෂ්ඨ කෘතියකි. මෙහා සමිබන්ධ කෙටිකතා කිහිපයක්ද මා ලියා ඇත. මෙය ඉතාම කාලීන සහ අත්‍යාවශ්‍ය සංවාදයකි. එය අනාගතයේ රට මුහුණ දීමට නියමිත ගැටලුවකින් රට සහ සියලු ජනතාව ගලවා ගැනීමට උපකාර වනු ඇත

ස්තූතියි ජනක. ඔයා ලියා ඇති කෙටි කතා ගැන දැනගන්න කැමතියි.

මම පිටස්තරයාගේ පොස්ට් එක දැක්කේ මුනුපොතේ දල තිබ්බ නිසා යාලුවෙක් ... මමත් ඉපදුනේ බදුල්ලේ, පිටස්තරය කියනවා වගේ දුෂ්කර ගම්මාන වල ජීවත් වෙන මිනුස්සුන්ට අපිට තරම් මහා ලොකු බලාපොරුත්තු නැහ. එත් මනුස්සකම කියන එක උපරිම තියෙන පිරිසක්. අවුරුද්දකට දෙකකට පාරක් යනවා. ඒ වගේ මිනිස්සු එක්ක අපිට ජීවත් වෙන්න නොලැබීමත් අපේ පවක් කියල හිතෙනවා. මොකද අපි දුවන මේ දිවිල්ල කවද කොහෙන් නතර වෙඉද කියන්න අපිවත් දන්නේ නෙහෙ. එත් ඒ මිනිස්සු අපිට වැඩ හරිම ශ්‍රේෂ්ටය් ... මම ගියාම ගෙදර එන්නේ හරිම දුකින්, අඑත්තටම එහෙම මිනිස්සු එක්ක ඉන්න කෙමතිය්....

පිටස්තරයාගේ කතාව හරිම සංවේදී , ගැඹුරු එකක් ....

අහම්බෙන් හෝ කියවන්න ලැබුණු ඉතා අර්ථවත්, ජීවිතේට ගන්න හුගක් දේවල් පිරුණු වටිනා කෘතියක් ...

aruna...

දුක හිතෙන කතාවක් ඒත් ඈත්ත තමයි කියලා තියෙන්නෙ . මෙ රටෙ හෑම ජන කොට්ටාශයකම ජාතිවාදීන් ඉන්නවා. අපෙ ජාතියෙ කියලා වෙනසක් නෑ . මම දකින් විදියට නම් ලන්කාවෙ ප්‍රශ්නෙ නෑති කරන්නනම් එක්කො පලාත් සභාවලට බලය බෙදලා දෙන්න ඔනෙ . නෑත්නම් මෙ සින්හල මාද්ය ,දෙමල මාද්ය කියන පාසෑල් ක්‍රමය අත හෑරලා සින්ගප්පුරුවෙ වගෙ ක්‍රමයකට යන්න ඔනෙ හෑබඉ එකෙ ප්‍රතිපල එන්න තව අවුරුදු 30 විතර යයි . ලෙසිම ක්‍රමය තමයි බලය බෙදන එක වෙනත් විකල්පයක් නෑ.